| Ferrer, Vicent (1350 – 1419). Fecit cenam magnam, et vocavit multos (Lc 14, 16) Fecit cenam magnam, et vocavit multos (Lc 14, 16) |
| Publicació de la fitxa: 2026-09-24 Darrera modificació: 2026-09-24 |
| Bases de dades: | Sciència.cat |
| Descripció |
| Autor: | Carmel Ferragud |
| Estat: | parcial |
| Identificació |
| Obra: | Ferrer, Vicent (1350 – 1419). Fecit cenam magnam, et vocavit multos (Lc 14, 16) |
| Part de l'obra: | Fecit cenam magnam, et vocavit multos (Lc 14, 16) |
| Bibliografia |
| Edicions: | Ferrer (2002), Sermonario de San Vicente Ferrer, p. 323 (79: In eadem villa, feria IIª) |
| Text |
| Fragments destacats: | «(…) Deus Christus vocat nos por mesachero cierto, scilicet per senectutem, vel cum habet aliquis canas vel movent dentes et molares, vel oculi obscurantur, vel aures obdurantur ad audiendum, vel stomachum refrigidatur ad digirendum scam, vel tibie et crura amitunt virtutem ad anbulandum (…). Et dicit "ancillas" et non dicit servos, nam vocat ancillas infirmitates, et tribulationes, et dolores, ancillas per quas Christus vocat nos ad artem, id est altitudinem, scilicte in gloria (…)». [(…) Cristo Dios nos llama por mensajero seguro, esto es, por medio de la vejez, como cuando uno tiene canas o se le mueven los dientes y las muelas, o se les oscurecen los ojos o se le endurecen los oídos para oír, o se le enfría el estómago para digerir la comida, o las piernas pierden su fuerza para andar (…). Y dice esclavas y no dice siervos, pues llama esclavas a las enfermedades, las tribulaciones y los dolores por los que Cristo nos llama a la fortaleza, esto es, a la altura, esto es, en la gloria (…)]. |
| Paraules clau |
| edats de l'home malaltia vellesa |
|