| Ferrer, Vicent (1350 – 1419). "Gracia Dei erat cum illo" (Lc 2, 40) "Gracia Dei erat cum illo" (Lc 2, 40) |
| Publicació de la fitxa: 2026-09-24 Darrera modificació: 2026-09-24 |
| Bases de dades: | Sciència.cat |
| Descripció |
| Autor: | Carmel Ferragud |
| Estat: | parcial |
| Identificació |
| Obra: | Ferrer, Vicent (1350 – 1419). "Gracia Dei erat cum illo" (Lc 2, 40) |
| Part de l'obra: | "Gracia Dei erat cum illo" (Lc 2, 40) |
| Bibliografia |
| Edicions: | Ferrer (2002), Sermonario de San Vicente Ferrer, p. 665 (161: Feria Vª, in octavis Nativitatis Christi, festum beati Silvestri) |
| Text |
| Fragments destacats: | «Ad primum efectum, de larga misericordia in prosperis, quem habuit beatus Silvester. Nam, cum mortui essent parentes eius, scilicet pater et mater in civitate romana, et vidiset quod totum patrimonium et matrimonium et remanebat in eo, ymaginabatur et rogabat Deum quomodo ad honorem ipsius poset illa expendere. Et, inspiratus, de domo et palacio fecit spitale ubi recoligebat pauperes, et eis providebat in comestione et dormicione, et pro itinere spensas ministrabat usque ad locum ubi cebebat accedere. Et, si veniebant pauperes cum equo, nolebat recipere dicendo eis: "Qui habet equm similiter denarios cum quo providebat ei, et ideo accedatis ad hospitale". Et ita non fecit sicut modo faciunt milites et scutiferi qui, si ibi est relicta magna hereditas, illam expendunt in vanitatibus, scilicet equis et equitatibus, et scutiferis, et canibus et avibus, quod illud quod deberent habere pauperes Christi qui moriuntur fame, habent et comedunt bestie et animalia bruta (…)». [Al primer efecto, amplia misericordia en la prosperidad, que tuvo San Silvestre, pues, como hubiesen muerto sus padres en la ciudad de Roma y viese que todo el patrimonio quedaba para él, pensaba y rogaba a Dios cómo podía gastarlo para su honor, e, inspirado, hizo de su casa y palacio una hospedería donde recogía a los pobres y les proporcionaba comida y lugar a donde debían ir. Y, si llegaban pobres con caballo, no quería recibirlos diciendo: "Quien tiene caballo de igual modo tiene dinero para cuidarlo, y por eso no vayáis a la hospedería". Y así, no hizo como muchos militares y escuderos, quines, si se les dejó una gran herencia, la gastan en vanidades, esto es, en caballos, soldados, escuderos, perros y aves, de forma que lo que debían tener los pobres de Cristo que mueren de hambre, lo tienen y lo comen las bestias y los animales (…)]. |
| Observacions |
| La traducció de "hospitale" per "hospedería" és sens dubte una errada del traductor (desconeixedor segurament de la realitat medieval). |
| Paraules clau |
| cavall hospital religiositat |
|